Verschenen: Amortisatie van Jacques Northe


Het heeft even geduurd, maar na ruim veertig jaar ziet dan toch een van de meest eigenzinnige teksten uit de Nederlandse literatuur het daglicht, in digitale vorm: Amortisatie van Jacques Northe (1934-2012). En wel via het nieuwe digitale initiatief Baxbooks

AmortisatieMockup

De blurb:

Jacques Northe (pseudoniem van Jacques Sitter) werd in 1934 in Amsterdam geboren. Na zijn studie geschiedenis in de jaren vijftig was hij werkzaam in de theater-, film- en operawereld, onder meer in Berlijn, Zürich en Parijs. In 1974 verscheen het eerste deel van zijn eigenzinnige, meanderende debuutroman Amortisatie dat hij in een oplage van 150 gestencilde exemplaren zelf uitgaf. Fragmenten uit het manuscript Wenk werden in 1978 afgedrukt in Raster en het Vlaamse tijdschrift Heibel. Daarna bleef het lange tijd stil rond de schrijver die zo veelbelovend zijn opgang naar de letteren maakte.

Zijn werk werd in 2010 herontdekt door Lucas Hüsgen die in de Koninklijke Bibliotheek onderzoek deed voor zijn anthologie van het beschouwend werk van Rein Bloem. Bloem toonde zich in Vrij Nederland zeer enthousiast over Amortisatie. Ook de Vlaamse criticus Leo Geerts besprak het boek juichend in De Nieuwe, en voor de Volkskrant interviewde Lidy van Marissing de onbekende schrijver uitvoerig.

Amortisatie gaat over een zekere Waldemar, in wiens nalatenschap een onvoltooid manuscript wordt aangetroffen over een redactiecommissie die een liber amicorum over de Duitse dirigent Wilhelm Furtwängler moet uitgeven. Dat verhaal, met zijn talrijke culturele en politieke vertakkingen, is zo bizar dat een naamloze inleider (die in de verte doet denken aan Charles Kinbote uit Pale Fire van Vladimir Nabokov) zich geroepen voelt om de tekst van annotaties en commentaar te voorzien.

“Amortisatie wil zich op radicale wijze met de moderne geschiedenis verstaan. Het is een caleidoscopische roman die door zijn meeslepende verteltrant, essayistische terzijdes, satirische elementen en ingenieuze compositie meer lezers verdient” (Perdu)

“Een scherp oog voor cultuur en politiek, en voor talige grensoverschrijdingen” (Lucas Hüsgen)

“Een danig oorspronkelijk, humoristisch en veelzijdig werk” (Rein Bloem)