De huidige wijze


De stroomstoringen die dezer dagen honderden miljoenen mensen in India treffen, herinneren mij aan de enthousiaste berichten over het grote aandeel van alternatieve energie binnen het Duitse stroomaanbod. Dat is op zichzelf een vooruitgang ten opzichte van de kernenergie, die in Duitsland als reactie op de ramp in Fukushima definitief zal worden afgeschaft. In augustus 2011 werden in één keer acht kernreactoren buiten bedrijf genomen: de resterende negen wacht totaan 2022 hetzelfde lot. In het eerste halfjaar van 2012 bedroeg het aandeel van alternatieve energie in Duitsland niet minder dan 25%. Dat is op zichzelf indrukwekkend, al moeten we daarbij natuurlijk wel bedenken, dat het percentage rekenkundig alleen al daarom omhooggaat, omdat de nucleaire leverancier uitvalt.

Er is echter een probleem. Of eigenlijk: twee.
Ten eerste is de stroomprijs in Duitsland daarmee de hoogte in geschoten. Al was het maar omdat voor de verdere uitbouw van het net een stevige 30 tot 47,5 miljard euro nodig zal zijn (zie FAZ). En dan hebben we het nog niet over de verdere noodzakelijke kosten.
In 2011, dus nog voor het uitschakelen van de acht kernreactoren, werd bij 200.000 Duitse huishoudens, levend van Hartz-4 (de Duitse bijstand), de stroom afgesneden wegens wanbetaling.
Maar de kosten zullen nog verder gaan stijgen, wat nog meer problemen betekenen zal voor Duitse minverdienenden: en ook de (iets) beter gesitueerden zullen dit steeds meer gaan merken in hun portemonnee.

En dat is dus nog niet alles.
Begin 2012 is Duitsland maar net ontsnapt aan een stroomstoring van het type waardoor India momenteel wordt getroffen. In de periode oktober 2011 – maart 2012 moest door de energiebedrijven nagenoeg dagelijks worden bijgestuurd om de stroomverzorging op peil te houden. Het probleem zit hem niet alleen in de weggevallen kernreactoren, maar onder meer ook in het feit dat de windturbinefarms in het noorden ook veel stroom moeten leveren aan de deelstaten in het zuiden. Dit bericht uit april van dit jaar stelt, dat het Duitse stroomnet zich op de grens van zijn mogelijkheden bevindt.

Nu is Nederland natuurlijk geen Duitsland, en al helemaal geen India, maar het een en ander maakt wel duidelijk, hoe precair onze op elektriciteit gebaseerde samenleving en levenswijze stilaan worden. De onafwendbare overgang naar alternatieve energie betekent op den duur niet per se dat we voort kunnen blijven leven op de huidige wijze.
Zo gaapt er een afgrond onder telkens weer op te laden gadgets. Alternatieve energie betekent uiteindelijk ook: een andere wijze van leven.