J Henry Fair


In het nieuwe nummer van Parmentier, dat primair is gewijd aan het thema ‘neurocultuur’,

null

vindt u verder onder meer een essay van mijn hand over

de esthetische foto’s van de Amerikaanse glamourfotograaf en milieuactivist J Henry Fair, die niettemin een ethisch onderwerp verbeelden: de destructie van onze leefomgeving. Volgens Fair zijn we allemaal medeplichtig: elke cent die we uitgeven vormt een onmiddellijke bedreiging voor de natuur, een besef dat in de roes van het turboconsumentisme amper beklijft. Fair gelooft echter dat het wel degelijk mogelijk is om mensen bewust te maken van de schadelijke consequenties van hun bestedingspatroon. Dat doet hij niet door met de zoveelste documentatie van afval te komen; hij kiest ervoor de industriële littekens zo mooi mogelijk in beeld te brengen.

Het gaat dan ook met name om de reeks Industrial Scars.

Verder ga ik in mijn essay onder meer in op Groeten van Rottumerplaat van Jan Wolkers en Stormen, olielekken, motetten, de nieuwe dichtbundel van Xavier Roelens.