|
welkom | werken | voorbeelden | interview | links | pers | vertalen |
|
Inleiding Koreaanse poëzie Ho Nansorhon
|
In de gedichten van de in 1968 geboren dichteres Yi Won is een hoofdrol weggelegd voor hedendaagse electronica, alsook het Koreaanse stadsleven met zijn overvloedige reclame en commercie. Ze plaatst dat alles echter in een boeddhistisch geïnspireerd en bovendien zeer beeldend daglicht: het verval van het ik wordt niet alleen niet betreurd, maar ook als een open ruimte opgevat. Haar eerste bundel uit 2001 heet dan ook niet voor niets "duizend manen drijven in de rivier de Yahoo!". Dat is niet alleen een verwijzing naar de fameuze website, maar ook naar de klassieke tekst, geschreven door Koning Sejong, "De maan, weerspiegeld in duizend rivieren", een biografie van Boeddha in dichtvorm, tegenwoordig trouwens in Duitse vertaling voorhanden. Van Yi Won zijn hierbij drie gedichten te lezen. Ze stammen alle drie uit de eerste afdeling van de bundel, waar computers, woestijnen, een ontworteld ik, de commercie en motieven uit de Aziatische klassieke cultuur elkaar ontmoeten. Men heeft haar in 2004 bij Poetry International zelf kunnen meemaken. In 2007 verscheen van Yi Won een nieuwe bundel, onder de titel de lichtste motorfiets ter wereld. December 2007 hield Lucas Hüsgen bij Perdu een lezing over het werk van Yi Won, waarin ook die bundel werd betrokken. De lezing kan worden gedownload via de website van Perdu, en wel hier.
Waar is in de spiegel de kameel naartoe?
WAAR IS IN DE SPIEGEL DE KAMEEL NAARTOE? De maan van de woestijn koud en helder is een spiegel waarin ik niet tevoorschijn treed hoe ik er ook in kijk: het zijn de kameel die twee kunstmatige ledematen aanbrengt en voor de deur van het ziekenhuis weer op wil staan en de ruimte van het zand dat die kameel haastig in zijn ogen heeft gepropt en de botten die er bij liggen als wegwijzers van gisteren en de wind die de woestijn begraast: ook ik laat in de spiegel een touw neerhangen de woestijn van de maan glibberig kortademig is een spiegel met daarin louter uw schaduw uitgespreid: het is een stel bevestigde deuren en het bloedkleurige labyrint en het maanlicht waarin het geluid van de kameel ligt begraven en de twee oren van een dode en de zee die vast zat aan de oren: ook ik red de zon die in het lichaam met de hand wordt vastgehouden bezitten wij niet gezamenlijk het modem van die spiegel
HET LICHAAM GAAT OPEN EN DICHT
Ik ben ertoe overgegaan om in mijn lichaam een webbrowser te installeren. Een maan die mijn binnenste stukje bij beetje opgraaft, opeet en ermee aan de haal gaat. De god begon te leven in mijn lichaam. Een bestaan dat de god in het lichaam nu tot wasdom brengen kan! In het lichaam een kardinaalsmuts#. Een berg. Een Boeddhabeeld waaruit het hout is weggehakt. Een kruisbeeld met de goudlak ervan afgeschraapt. Een vogel die ééns in de duizend jaar die u er doorbracht zingt. De eerste rechter- en linkervoet die kwamen aanlopen toen u naar mij toe kwam. Maan die mijn vlees uiteindelijk opgroef en opat. Maan die een net is geworden. Ik probeer te denken aan de zachtjes deinende vingers en tenen van goden die uit de netten hangen. Het binnenste van het lichaam wordt stukje bij beetje nauwer en nauwer. De steen met daarin de tien geboden gekerfd rolt in de baarmoeder rond. Vader doorkruist de woestijn en komt op bezoek. Nu mijn lichaam tabernakel is bidt mijn dode vader bij iedere ochtendschemering. Het binnenste van het lichaam is géén graf. Omdat je me inderdaad zojuist hebt opgezocht. Ik krijg er nog geen dertig goudstukken voor. En de ochtendschemering was nog ver verwijderd: ik rust niet en spreek vader tegen. Buiten het lichaam geen tabernakel meer. Dag en nacht ontmoeten nu elkaar in het lichaam. En in het lichaam gaan dag en nacht uiteen. De goden eten mijn lichaam als een lotusbloem en groeien in zwermen. Het lichaam is met gaten doorspekt! De hobby van de goden: piercing. Gat: borstvoedingspoortje van de goden. Of nee: oliepoortje. De wereld is een gat! Een lichaam in volle bloei! Een lichaam dat open en dicht gaat
uit: DE ZIJDEROUTE
De melee
De oorlog mag dan lang geleden zijn afgelopen maar hier waar ze ouderwetse legeruniformen en legerlaarzen verkopen is er voor de voeten geen plekje vrij in de melee wringt zich de stroomspanning onder bochten omhoog optische kabels liggen wijd en zijd verspreid over het binnenste van degenen die legeruniformen en legerlaarzen selecteren en tal van specifieke onderdelen zijn reeds voor HTML gemaakt Messenger laat mij als ik wat rondhang aan de achterzijde van de melee weten dat een online vriend niet aanwezig is en dat er ook geen nieuwe berichten zijn en dat hij de server van de oase niet kan vinden om voor het eerst in dertien jaar mijn oude volksstammen weer te ontmoeten ga ik vliegensvlug over op offline
*
|
